
Sinqeriteti në jetë
Kjo jet është po aq e bukur po aq enigmatike në njëjtën kohe
Ku çdo premtim thyhet si breshëri në asfalt
Ku çdo dashuri shuhet aty ku mbaron interesi
Ku fillon rehatia nuk funksionon me llogjika
Ku përfundon në të njëjtin këndvështrim me njerëzit që dikur i ke urryer
Ku nuk gjen dot kuptim kur bëhesh si njerëzit që dikur i ke pëlqyer
Ku ëndrrat të embelsojn nga ky realitet i hidhur
Ku një dit është e arte një dit pa ngjyra dhe ditët e tjera njësoj por asnjëherë nuk ndihesh i mbushur me frym
Asnjiher nuk ngopemi në kte jet dikush do me shum para dikush me shum dashuri
Të gjith bjem natën të urritur duke ëndërruar sërisht per gjërat që na mungojnë
Por kur i kemi pendohemi që nuk jetuam të tashmen
Jeta është si një pazell ku në fund do bashkohen pjesët por kot pjes do jen momentet dhe jo dëshirat
Prandaj e vetmja koh qe nuk është iluzion është e tashmja
Jeto momentin