Kur një dashuri mbaron, ne nuk vuajmë aq shumë nga largimi i tjetrit, por nga fakti që, duke marrë lejen prej nesh, tjetri na thotë se nuk jemi shumë të mirë. Në rrezik nuk është aq shumë marrëdhënia, por identiteti ynë; dashuria është një gjendje ku për kohën në të cilën jemi të dashuruar, ne nuk pohojmë identitetin tonë, por e marrim atë nga njohja e tjetrit; dhe kur tjetri largohet, ne mbetemi pa identitet. Por është faji ynë që jemi shkëputur nga vetja, sepse e kemi bërë identitetin tonë të varet nga dashuria e tjetrit. Dhe pastaj, pas shkarkimit, puna nuk është të përpiqemi të rikuperojmë marrëdhënien e tjetrit, por të rimarrim atë që ne i kishim besuar tjetrit, dashurisë së tij, vlerësimit të tij.
Umberto Galimberti