Ndërsa shfletonte “dosjen” e martesave, djalli, i habitur dhe i zemëruar, vuri re se kishte mbetur ende një çift në tokë, i cili jetonte në dashuri dhe në harmoni.
Vendosi t’i vizitonte dhe ta korrigjonte këtë përjashtim. Në të vërtetë, ishte një çift i zakonshëm: sidoqoftë, të dy falnin aq shumë dashuri sa, dukej sikur midis tyre ishte një pranverë e përjetshme.
Djalli donte të dinte sekretin e asaj dashurie.
– Nuk ka kurrfarë sekreti, – shpjeguan të dy. – Ne e përjetojmë dashurinë tonë si një garë: kur njëri nga ne gabon, fajin e merr tjetri; kur njëri prej nesh bën diçka të mirë, lavdërimet i merr tjetri; kur njëri nga ne vuan, përdëllimin e merr tjetri; kur njëri nga ne është i lumtur, kënaqësia është e tjetrit. Përfundimisht, ne gjithmonë jemi në garë për të parë kush arrin më parë.
Djallit e gjitha kjo iu duk një marrëzi. Dhe u largua prej tyre, pa u bërë keq. Dhe kjo është arsyeja pse ende mund të ketë çifte të lumtur në tokë.
Vendosi t’i vizitonte dhe ta korrigjonte këtë përjashtim. Në të vërtetë, ishte një çift i zakonshëm: sidoqoftë, të dy falnin aq shumë dashuri sa, dukej sikur midis tyre ishte një pranverë e përjetshme.
Djalli donte të dinte sekretin e asaj dashurie.
– Nuk ka kurrfarë sekreti, – shpjeguan të dy. – Ne e përjetojmë dashurinë tonë si një garë: kur njëri nga ne gabon, fajin e merr tjetri; kur njëri prej nesh bën diçka të mirë, lavdërimet i merr tjetri; kur njëri nga ne vuan, përdëllimin e merr tjetri; kur njëri nga ne është i lumtur, kënaqësia është e tjetrit. Përfundimisht, ne gjithmonë jemi në garë për të parë kush arrin më parë.
Djallit e gjitha kjo iu duk një marrëzi. Dhe u largua prej tyre, pa u bërë keq. Dhe kjo është arsyeja pse ende mund të ketë çifte të lumtur në tokë.