• PËRSHËNDETJE VIZITOR!

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Anëtarët e rregjistruar kanë privilegjin të marrin pjesë në tema të ndryshme si dhe të komunikojnë me anëtarët e tjerë. Bëhu pjesë e forumit Netedy.com duke u REGJISTRUAR këtu ose nëse ke një llogari KYCU. Komunikim alternative i ketij forumi me vajza dhe djem nga te gjithe trevat shqiptare? Hyr ne: CHAT SHQIP.
  • PËRSHËNDETJE VIZITOR!

    Mirë se vini në forumin Takohu 👋 - një vend ku bisedat rriten natyrshëm, ashtu si një komunitet i gjallë. Ne jemi të gjithë për të krijuar një hapësirë të relaksuar, mikpritëse ku idetë, historitë dhe debatet lidhin njerëz nga të gjitha sferat e jetës. Bashkohuni me korijen. Filloni një fije. Të shohim se ku na çon biseda.

Kur arsyeja humb durimin.....

Dëbora

Anetar i ri
ANETAR ✓
LV
0
 
78488

Ne si qenie njerëzore jemi të veshur me durim. Jemi të arsyeshëm. Por, ka raste kur edhe arsyeja e humb durimin. E keni parasysh atë pikën e fundit që e mbush gotën dhe derdhet?

Si reagoni ju në atë rast?

Unë për shembull, largohem. Pa fjalë, pa sqarim, pa dramë dhe mbase edha pa një lamtumirë. Dikush mund të thotë është dorëzim! Unë them ‘humbja e luftës’.....
 
Duhet shume pune per ta sqaruar kete.

Arsyeja si fillim nuk ka durim, pra nuk eshte arsyeja qe humb durimin.
Por mund te themi qe kur njeriu humbet durimin me shume mundesi mund te humbase dhe arsyen.
Por mund edhe te bej nje zgjedhje te arsyeshme duke mos u mare me me ceshtjen, apo situaten...si shembulli i mesiperm.
Mund te bej nje zgjedhje ne shperthim nervash ku humbet dhe arsyeja, zakonisht ne kete rast plas lufta ?
Personalisht nuk jam i karakterizuar nga kjo e fundit.
 
Duhet shume pune per ta sqaruar kete.

Arsyeja si fillim nuk ka durim, pra nuk eshte arsyeja qe humb durimin.
Por mund te themi qe kur njeriu humbet durimin me shume mundesi mund te humbase dhe arsyen.
Por mund edhe te bej nje zgjedhje te arsyeshme duke mos u mare me me ceshtjen, apo situaten...si shembulli i mesiperm.
Mund te bej nje zgjedhje ne shperthim nervash ku humbet dhe arsyeja, zakonisht ne kete rast plas lufta ?
Personalisht nuk jam i karakterizuar nga kjo e fundit.
Shi shi
 
Teme me vend, por arsya ska vend tek ne.

Problemi eshte sepse ne si Shqipetar po ti kishim dhen 1% te drejt arsyes ndryshe do ishim, kemi detin ( ne Kosovaret jo por si shqipetar po flas ) kemi gjith ato burime qe vdes ballkani per ti pasur, por jemi te varfur, perse? Sepse arsya s’ka vend tek ne!
 
Shum tem e bukur. Une mendoj qe varet nga situata e cdo njeriu. Kur derdhet gota ujtit une mush tjeter nese eshte pa dashje nese ma bon me qellim
Ktu hum arsyja hun npun durimi pastaj vjen reagimi ?
 
Duhet shume pune per ta sqaruar kete.

Arsyeja si fillim nuk ka durim, pra nuk eshte arsyeja qe humb durimin.
Por mund te themi qe kur njeriu humbet durimin me shume mundesi mund te humbase dhe arsyen.
Por mund edhe te bej nje zgjedhje te arsyeshme duke mos u mare me me ceshtjen, apo situaten...si shembulli i mesiperm.
Mund te bej nje zgjedhje ne shperthim nervash ku humbet dhe arsyeja, zakonisht ne kete rast plas lufta ?
Personalisht nuk jam i karakterizuar nga kjo e fundit.
Jo rastësisht e titullova ashtu ?
Ka gjithmonë një arsye se pse durojmë.
Durimi është edhe arsye, por kur edhe durimi (arsyeja) e humb durimin, është ajo pika e fundit në gotë. Ose nëse arsyeja e durimit është p.sh. që mos dalësh nga vetja, por të terrohen sytë, i bie që edhe arsyeja e humb durimin në atë moment që ti vepron.
 
View attachment 78488

Ne si qenie njerëzore jemi të veshur me durim. Jemi të arsyeshëm. Por, ka raste kur edhe arsyeja e humb durimin. E keni parasysh atë pikën e fundit që e mbush gotën dhe derdhet?

Si reagoni ju në atë rast?

Unë për shembull, largohem. Pa fjalë, pa sqarim, pa dramë dhe mbase edha pa një lamtumirë. Dikush mund të thotë është dorëzim! Unë them ‘humbja e luftës’.....
Ehhhhh un ne fakt jam shume e duruar......
Ama nese gota mbushet e fillon te dal pika e pare e ujit.......ruhu sepse shperthej shume shume...
Fakti qe jam shume e duruar nuk e justifikon shperthimin tim.
Por edhe durimi e ka nji kufi qe kshu???‍♀️?‍♀️
 
Jo rastësisht e titullova ashtu ?
Ka gjithmonë një arsye se pse durojmë.
Durimi është edhe arsye, por kur edhe durimi (arsyeja) e humb durimin, është ajo pika e fundit në gotë. Ose nëse arsyeja e durimit është p.sh. që mos dalësh nga vetja, por të terrohen sytë, i bie që edhe arsyeja e humb durimin në atë moment që ti vepron.

Po nuse, ke te drejte ?
Vetem me burrin mos e humb asnjehere durimin ?
 
Back
Lartë