Një kalë, një lopë dhe një gomar hyjnë në një qytet dhe e lënë takim që pas 1 viti do takohemi këtu tek ky vend.
Kthehet i pari kali dhe shikon që po vinte lopa. E dobësuar, dhëmbët i kishin rënë, e shtrëmbëruar.
Hë moj motër- i thotë kali: dukesh shumë paske vuajtur!
- Mos me pyet o vlla. Njerëzit qenkan shumë pa respekt: më shiten dorë më dorë çdo 3 muaj , qumështin ma merrnin ushqim s'më jepnin, me çiftëzuan me një tjetër, më vunë kularin në qafë të punoja tokat, me trajtonin si mos më keq. Shyqyr që ika prej andej.
- Edhe une tha kali, kërceva gardhin e ika shpëtova kokën, më vinin një hekur te dhëmbët, më hipnin me rradhe, me bërtisnin të vrapoja, dhe sa më shumë vrapoja aq më shumë më qëllonin, ushqim s'më jepnin..
Duke qarë hallet aty, po afrohej gomari....gjithë tangërllik, qimja i shkëlqente, i shndriste fytyra dhe ish shëndoshur e zbukuruar. Po ti o vlla..i thone..ç'ne kaq i lumtur dhe i shëndetshëm?
-Mos e pyet sa me ka ecur- tha Gomari
Kur u ndamë..unë hipa në kodër dhe fillova të pëllisja..sa më shumë pellisja..aq më shumë mblidheshin njerëzit, filluan te me sjellin gjëra të mira per te ngrënë..unë vazhdoja më fort..u mblodh gjysma e qytetit..pastaj njëzeri vendosen te më zgjidhnin kryetar..u bëra kryetar i madh dhe pëllisja gjithë qef, të gjithë duartrokisnin.
- Po mire;- i tha kali..nuk e morën vesh ata që ti ishe vetëm një gomar?
-Gjysma e morën vesh...-tha gomari- por s'kishin më b..thë me ja thënë gjysmës tjeter ! ?
Kjo statujë është simbolik e përrallës së Ezopit 2500 vjet më parë. (Web)
Dhe është akoma aktuale kjo shëmbëlltyrë, sidomos në kuadrin e politikës.
Dhe po t'a paralelizojmë edhe në botën virtuale, shumë kush do meritonte një bust brozi si ky miku i kësaj teme.
Kthehet i pari kali dhe shikon që po vinte lopa. E dobësuar, dhëmbët i kishin rënë, e shtrëmbëruar.
Hë moj motër- i thotë kali: dukesh shumë paske vuajtur!
- Mos me pyet o vlla. Njerëzit qenkan shumë pa respekt: më shiten dorë më dorë çdo 3 muaj , qumështin ma merrnin ushqim s'më jepnin, me çiftëzuan me një tjetër, më vunë kularin në qafë të punoja tokat, me trajtonin si mos më keq. Shyqyr që ika prej andej.
- Edhe une tha kali, kërceva gardhin e ika shpëtova kokën, më vinin një hekur te dhëmbët, më hipnin me rradhe, me bërtisnin të vrapoja, dhe sa më shumë vrapoja aq më shumë më qëllonin, ushqim s'më jepnin..
Duke qarë hallet aty, po afrohej gomari....gjithë tangërllik, qimja i shkëlqente, i shndriste fytyra dhe ish shëndoshur e zbukuruar. Po ti o vlla..i thone..ç'ne kaq i lumtur dhe i shëndetshëm?
-Mos e pyet sa me ka ecur- tha Gomari
Kur u ndamë..unë hipa në kodër dhe fillova të pëllisja..sa më shumë pellisja..aq më shumë mblidheshin njerëzit, filluan te me sjellin gjëra të mira per te ngrënë..unë vazhdoja më fort..u mblodh gjysma e qytetit..pastaj njëzeri vendosen te më zgjidhnin kryetar..u bëra kryetar i madh dhe pëllisja gjithë qef, të gjithë duartrokisnin.
- Po mire;- i tha kali..nuk e morën vesh ata që ti ishe vetëm një gomar?
-Gjysma e morën vesh...-tha gomari- por s'kishin më b..thë me ja thënë gjysmës tjeter ! ?
Kjo statujë është simbolik e përrallës së Ezopit 2500 vjet më parë. (Web)
Dhe është akoma aktuale kjo shëmbëlltyrë, sidomos në kuadrin e politikës.
Dhe po t'a paralelizojmë edhe në botën virtuale, shumë kush do meritonte një bust brozi si ky miku i kësaj teme.
