Teorikisht mendoj se ketu ku jam une do te behet me keq se ne Itali !
Problemi eshte se une nuk jam expert apo dijetar i fushes,
keshtu qe nuk me mbetet gje tjeter te le veten, familjen ne dore te experteve.
Nga ana tjeter ndihem shume konfort ne zonen e panikut, dhe jo vetem une por te gjithe ata qe kam te afert
prandaj, me lejoni tju transmetoj disa detaje te administrimit te stresit dhe panikut:
1- pranoni realitetin ku jeni dhe perqendrohuni ne te ardhmen e afert( ne 2-3 javet ne vazhdim)
2- merrni masa konkrete per rezerva ushqimi (kryesisht ushqime te thata me kohe te gjate konservimi e skadence)
3- krijoni nje protokoll veprimesh si larja e gjymtyreve, heqja dhe larja e robave ne nje ambjent te izoluar, pirja dhe hidratimi i lengjeve per ti siguruar trurit funksion optimal por edhe per higjene te rrugeve te siperme te frymemarrjes.
4- krijoni dhe aplikoni aktivitete fizike, me pjestaret e shtepise, stervitje e peshe trupore, kercim apo lojra zbavitese.
5- ulni nivelin e komunikimit me njerezit pasi informacioni i tepruar dhe i pa sakte krijon regres.
6- informohuni rreth situates ne rang kombetar dhe global
7- mund te aplikoni QI_GONG dhe YOGA ne kushte shtepie, behet me argetuese nese e beni ne grup familjar, ka video instruksione ne youtube. (Stervitja psikologjike eshte po aq e rendesishme sa ajo fizike ne rastin e stresit dhe panikut)
8- siguroni te keni ilace, barna antipiretik, antimflamatore dhe ndonje antibiotik te pergjithshem.
Mendoni vetem dicka, si e administrojne astronautet stresin apo panikun ne mes te erresires ne hapesire, po nje operator i forcave speciale si duhet te ndihet kur duhet te marre nje vendim per te ekzekutuar nje individ jashte objektivit te misjonit por me probabilitet rreziku ? Qetesia eshte pergjigja e duhur.
Sigurisht pas gjith kesaj njerezimi do te vazhdoj te jetoje por jo si me pare, ndergjegjia e shoqerise tashme eshte koshiente per ndryshimet globale, ku pa dyshim fajin e kemi ne njerezit e ketij planeti.
Duke ju uruar fat, gezuar Veren 2020.
