Jam mire,ose perpiqem te jem cdo dite mire.
Dhimbja eshte fshehur thelle ne muret e zemres time,nuk e lejoj aspak te dale jasht.
Ndonje nate plaga preket,me vjen te qaj,te bertas,te uleras,por kalon.
Shpresoj se kalon!
Jam e forte,me e forte se kurre.
Ishim gjithcka dhe tashme te kthyer ne asgje,ne dy te huaj qe as nuk nuk dime nese jemi gjalle apo jo.
Dy te huaj qe dhe kujtimet ,endrrat,mendimet nuk i lejojm te na bashkojne sepse nese do e bejme,do kemi dhimbje,dhe do te kujtojme per cfare gjeje nuk arritem te zgjidhnim kaq pak kenaqesi.
Sikur te kthehej koha mrapa them ndonjehere,por me mire keshtu.
Sikur te kisha te perqafoja,te te flisja,te te tregoja si ndihem,te te kisha prane,por ndoshta nuk me meritove kurre dhe prandaj u beme dy te huaj.
Cdo gje kalon,edhe dhimbja…
Shpresoj se kalon!!!!