jeta nuk ka ngjyra gjithmone, dhe kjo dihet. Por perseri ne harrojme te kaluaren dhe e lem te venitet ne raftet e kujtimeve te vjetra,ose me mire te themi se e fshehim diku perbrenda shpirtit tone , dhe per ti dhene ngjyra dites vazhdojme te ecim,pa forc ndoshta ose pa nje qellim,thjesht lejojm kembet te rendin ne destinacionin e mbijeteses,por serisht fati te sfidon duke te sjell perballe kujtimet e hidhura qe ti nuk do ti nxjerresh dhe serisht dorzohesh ne lot,me keq eshte kur kjo ndodh sepse dikush kerkon te lendoje, te te riktheje kujtime rrengjethese qe ti te qash,dhe ti nuk mund te kontrollosh zemren qe te mbaje lotet....shkarkoj lotet te te pastrohet shpirti,duke derdhur ato do te pergjysmohet dhimbja apo dhimbja nuk iken me lotet por vazhdon dhe thellon plagen??si mendoni?
