Hesiod (rreth 700 para Krishtit.) Tregon se Eros (Cupido, Përendia e dashurisë per Romakët), ishte një forcë origjinale e krijimit, e pranishme para shfaqjes së Titanëve dhe Olimpit. Ai e konsideroi atë si fuqinë dashurisë të lindur nga Kaosi. Pra një Zot krijues, Zoti i parë i lindur nga Kaosi në të njëjtën kohë me vetë Tokën. Prandaj konsiderohet si një përbindësh.
Pa të nuk do të ishte ngritur asnjë Zot tjetër.
Thuhet se Erosi ishte aq egoist, narcist dhe mizor sa Zeusi e këshilloi Afërditën ta vriste. Por Afërdita nuk kishte guximin për ta bërë këtë dhe prandaj e fshehu në pyjet ku u rrit nga kafshë të egra duke e bërë atë edhe më kapriçioz dhe më të lig, si ndaj njerëzve ashtu edhe ndaj zotave.
Erosi kishte një fuqi të madhe, ishte një perëndi e tmerrshme. Ishte elementi aktiv i kohërave të lashta, mund të shkaktonte dëm që askush nuk mund ta zgjidhte, as njerëzit dhe as perënditë.
Ai nuk bënte dallime kur gjuante me shigjeta dashurie pa lidhje mes shumë njerzëve apo edhe perëndive.
Vetë
ZEUS ishte viktimë e Eros 4-5 herë. Tradhëtitë famoze që njihen janë frut pikërisht i përbindëshit Eros, i cili bënte të mundur që Zeus të binte në dashuri me ninfe dhe me femrat toksore. Gjë që acaronte jashtë mase Herën, gruaja e tij e vetme. Kjo e fundit, merrte hak mbi ta duke shkatrruar çdo gjë.
Pak a shumë kemi edhe rastin e luftës se Trojës me Helena, të cilës ja dime tragjedinë.
Për ketë Zeus i thotë Afroditës që disa herë që t'a vrasë të birin, si sherraxhi dhe shkatërrues. Pasi dashuria duhej të ishte diçka e rizervuar. Dhe jo kshu e shpërndarë pa kriter jashtë kontrollit.
Afrodita që rreh me sandale Eros..
Po pse një zot i dashurisë duhet të konsiderohet edhe si një përbindësh, i keq, shkarkues.?
Psiche, një vajzë toksore me një bukuri të jashtëzakonshme, per te cilën njerzit bënin edhe pelegrinazh per ta pare e adhuruar, krijon zilinë e tmerrshme të Afroditës si perëndesha e bukurisë, e cila urdhëron djalin e saj Eros të zgjojë në Psiche dashuri për një njeri me gjendjen më të keqe dhe me te shemtuar te tokës. Vetë zoti, Eros, dashurohet me vajzën. Pasi ishte vete ai qe i plotësonte ata karakteristika qe i kshilloj e ema.
Eros e merre vajzën dhe e fsheh diku, duke e takuar atë çdo natë në errësirë të plotë, në mënyrë që të mos zbulojë identiteti i tij të vertetë. Eros i kërkon Psiches një kusht duke e kufizuar që të mos përpiqet të shohë fytyrën e vertetë, përndryshe ai do ta braktiste atë.
Pra dashuria ka një limit që nuk duket të kalohet, ndryshe ajo kthehet si diçka e tmerrshme, e keqe?.
Sidoqoftë, një natë Psyche duke e menduar si përbindëshin për të cilin i kishin folur motrat e liga dhe ziliqare, e armatosur me një thikë i afrohet perëndisë që fle duke e ndriçuar me një llambë vaji. Duke parë bukurinë e tij, ajo kalon ne ekstazë dhe padashur i bije një pikë vaj të vluar nga llamba mbi shpatullën e Eros, i cili zgjohet nga dhimbja dhe menjëherë braktis vajzën.
PS. Kur dashuria është kaq e bukur, pse i mbyllim sytë kur puthemi ? ?
By Zeus
Pa të nuk do të ishte ngritur asnjë Zot tjetër.
Thuhet se Erosi ishte aq egoist, narcist dhe mizor sa Zeusi e këshilloi Afërditën ta vriste. Por Afërdita nuk kishte guximin për ta bërë këtë dhe prandaj e fshehu në pyjet ku u rrit nga kafshë të egra duke e bërë atë edhe më kapriçioz dhe më të lig, si ndaj njerëzve ashtu edhe ndaj zotave.
Erosi kishte një fuqi të madhe, ishte një perëndi e tmerrshme. Ishte elementi aktiv i kohërave të lashta, mund të shkaktonte dëm që askush nuk mund ta zgjidhte, as njerëzit dhe as perënditë.
Ai nuk bënte dallime kur gjuante me shigjeta dashurie pa lidhje mes shumë njerzëve apo edhe perëndive.
Vetë
ZEUS ishte viktimë e Eros 4-5 herë. Tradhëtitë famoze që njihen janë frut pikërisht i përbindëshit Eros, i cili bënte të mundur që Zeus të binte në dashuri me ninfe dhe me femrat toksore. Gjë që acaronte jashtë mase Herën, gruaja e tij e vetme. Kjo e fundit, merrte hak mbi ta duke shkatrruar çdo gjë.Pak a shumë kemi edhe rastin e luftës se Trojës me Helena, të cilës ja dime tragjedinë.
Për ketë Zeus i thotë Afroditës që disa herë që t'a vrasë të birin, si sherraxhi dhe shkatërrues. Pasi dashuria duhej të ishte diçka e rizervuar. Dhe jo kshu e shpërndarë pa kriter jashtë kontrollit.
Afrodita që rreh me sandale Eros..
Po pse një zot i dashurisë duhet të konsiderohet edhe si një përbindësh, i keq, shkarkues.?
Psiche, një vajzë toksore me një bukuri të jashtëzakonshme, per te cilën njerzit bënin edhe pelegrinazh per ta pare e adhuruar, krijon zilinë e tmerrshme të Afroditës si perëndesha e bukurisë, e cila urdhëron djalin e saj Eros të zgjojë në Psiche dashuri për një njeri me gjendjen më të keqe dhe me te shemtuar te tokës. Vetë zoti, Eros, dashurohet me vajzën. Pasi ishte vete ai qe i plotësonte ata karakteristika qe i kshilloj e ema.
Eros e merre vajzën dhe e fsheh diku, duke e takuar atë çdo natë në errësirë të plotë, në mënyrë që të mos zbulojë identiteti i tij të vertetë. Eros i kërkon Psiches një kusht duke e kufizuar që të mos përpiqet të shohë fytyrën e vertetë, përndryshe ai do ta braktiste atë.
Pra dashuria ka një limit që nuk duket të kalohet, ndryshe ajo kthehet si diçka e tmerrshme, e keqe?.
Sidoqoftë, një natë Psyche duke e menduar si përbindëshin për të cilin i kishin folur motrat e liga dhe ziliqare, e armatosur me një thikë i afrohet perëndisë që fle duke e ndriçuar me një llambë vaji. Duke parë bukurinë e tij, ajo kalon ne ekstazë dhe padashur i bije një pikë vaj të vluar nga llamba mbi shpatullën e Eros, i cili zgjohet nga dhimbja dhe menjëherë braktis vajzën.
PS. Kur dashuria është kaq e bukur, pse i mbyllim sytë kur puthemi ? ?
By
Zeus
Last edited by a moderator:
